Katılımcıların birbirine eklenen, yinelenen hareketler ve isteğe bağlı seslerle ortak bir düzen oluşturduğu çalışmadır. Her kişi, bütündeki bir parçayı temsil eder. Kurulan makine gerçek bir aygıtı gösterebileceği gibi bir düşünceyi veya toplumsal işleyişi de anlatabilir. Örneğin acele makinesi, birbirini hızlandıran hareketlerden kurulabilir. Bir parçanın yavaşlaması ya da durmasıyla bütünün nasıl değiştiği gözlenir ve üzerine konuşulur.
Bkz. Grup dinamiği; Ses manzarası; Metafor.
Tanım için başvurulan kaynakThe University of Texas at Austin — MachinesKaynağı aç ↗