Bir portredeki beden duruşu, yüz ifadesi, bakış ve mekân ilişkilerinin katılımcılar tarafından bedenle yeniden yorumlanmasıdır. Önce görüntü dikkatle incelenir; ardından duruş oluşturulur ve gerekirse kısa bir hareket ya da sözle geliştirilir. Tarihsel bir portre kullanıldığında görülen ayrıntılarla karakter hakkında üretilen varsayımlar ayrı tutulur. Böylece görsel okuma ile rol oluşturma, birbirini besleyen iki çalışma hâline gelir.
Bkz. Donuk imge; Karakter; Müzede drama.
Tanım için başvurulan kaynakThe University of Texas at Austin — Living PortraitsKaynağı aç ↗