Birlikte Bir Şekil

Adım adım uygulama

1. Eğitmen, iki gönüllüyü küçük bir örneğe davet eder: “Bir ev görüntüsü kurmayı deneyelim. Ben ellerimle bir pencere göstereceğim. Siz bu eve ne eklemek istersiniz?” Gönüllülerden biri kapı, diğeri çatı önerebilir. Her katılımcı, ekleyeceği parçaya ve hareketine kendisi karar verir.
2. İlk denemenin ardından eğitmen, küçük gruplara yeni bir görüntü önerir: “Şimdi kendi grubumuzla bir ağaç oluşturmayı deneyebiliriz. Ağacımızda neler olsun?” Gruplar önce fikirlerini paylaşır, ardından farklı duruşları dener. Gövde, dal veya yaprak olmak kadar, birden çok kişinin aynı parçayı göstermesi de mümkündür.
3. Gruplar çalışırken eğitmen aralarında dolaşır. “Herkesin seçtiği bir yeri var mı?” sorusuyla katkıların nasıl paylaşıldığına bakar. Bir grup karar vermekte zorlanırsa farklı önerileri sırayla denemelerine eşlik edebilir. Görüntünün son biçimine grup karar verir ve hazır olduğunda eğitmene haber verir.
4. Hazır olan gruplar görüntülerini sırayla paylaşır. Eğitmen, izleyenlere “Bu görüntüde neler fark ettiniz?” diye sorar; ardından gösteren grup isterse kendi seçimlerini anlatır. Ağacın hemen tanınması gerekmez; birbirinden farklı biçimlerin nasıl oluştuğu da konuşmaya açılabilir.
5. İkinci turda eğitmen görüntüye küçük bir değişiklik önerir: “Ağacımıza yeni bir dal eklense görüntümüz nasıl değişirdi?” Gruplar bu soruya kendi çözümleriyle karşılık verir. Bir katılımcı yerini koruyarak yalnızca elinin ya da kolunun biçimini değiştirmeyi seçebilir.
6. Paylaşımlar tamamlandığında katılımcılar rahat konumlarına döner. Eğitmen, “Birlikte karar verdiğiniz bir şeyi paylaşmak ister misiniz?” sorusuyla son bir söz açar. İsteyen grupların katkılarını dinledikten sonra herkese teşekkür ederek oyunu tamamlar.